เรื่องของ ... เรื่อง "ชีวิตมันควรเป็นอย่างไร"
ควรจะเป็นอย่างใจคิด
หรือ
ควรจะเป็นไปตามหน้าที่
แล้วยังไงล่ะ...
ควรจะเป็นอย่างใจคิด ...เป็นอย่างไร - จะเป็นยังไงนะ? (เกิดเป็นคำถามขึ้นมาในใจ) >>> ก็คิดอะไร อยากทำอะไรเราก็ทำ ทำไปตามที่ใจเราต้องการ ตัวอย่าง ...เฮ้ย ! ง่วงอยากนอน หิวอะ ! กินดีกว่า เื่บื่อว่ะ ! เที่ยวเฮอะ ...
ก็ดีเหมือนกันน่ะเป็นแบบนี้ "หิว...กิน/ง่วง...นอน/เบื่อ...เที่ยว" เฟี้ยวได้ตามความใคร่อยากในทุกสถานการณ์ ...แล้วเราใช้ชีวิตอย่างนี้ได้เพราะเราเป็นเศรษฐี พันล้านเหรอ ???? ชีวิตโคตรเท่เลยยยยย ... อย่างกับหนังอย่างกับละคร เป็นพระเอกหรือนางเอก นึกอยากจะโรแมนติกขับรถเปิดปะทุนท่ามกลางแดดอันร้อนฉ่า 5555+ (สงสัยผิวหนังชั้นนอกของคู่พระนางจะติดฟ่าพนังกันความร้อน) หิวจัด ... เข้าภัตตาคารเริ่ดหรู อาหารมาจานล่ะคำ (ว้าววววอิ่ม) ท่ามกลางภาวะโลกโคตรร้อน แล้วเราก็นอนห่มผ้าตากแอร์ ในอุณภูมิ 25 องศา ที่เค้าบอกปาวๆว่าประหยัดไฟ (เค้าในที่นี้ผมก็ไม่รู้ว่าใครแต่...เค้ามีบทบาทในชีวิตของใครหลายๆคนมากกกกก)>>> เจ๋งอ่ะ ถ้าชีวิตเป็นอย่างนี้
เท่มากครับ ถ้าชีวิตเป็นอย่างนี้ แล้วลองหวนคิดดูซิครับกับสิ่งที่คุณมีกับสิ่งที่คุณเป็นอยู่ ????? (มันคือประโยคคำถามควรใส่ ? ให้เยอะ) 5555+ ตอนนี้คุณคงคิดล่ะซิว่า "เอะ !ไอ้นี้...พูดอย่างนี้เอ็งเป็นใครว่ะ" "เฮ้ย ! พ่อแม่ กู/ฉัน/เรา/ข้าพเจ้า ... ยังไม่ว่าไรเลย"
***เปล่าน่ะครับ ... ที่ผมกล่าวมาผมไม่ได้ด่าว่า หรือจะเอาตัวเองเป็นอาจารย์เพื่อสอนใคร ....หากแต่ว่ามันเป็นข้อสงสัยและความใคร่อยากอย่างกระหายของผมเองที่ อยากมี/อยากได้/อยากเป็น ....สิ่งเหล่านี้มันได้เข้ามาอยู่ ในสันดารความคิดของผม มานมนานตั้งแต่เล็กจนโต >>> เพราะอะไรผมก็ไม่รู้แต่รู้ว่า กูต้องเป็นเยี่ยงนั้นเยี่ยงนี้ให้ได้ ... แต่แล้วไง >>> 5555+ มันก็ยังคว้าอะไรมาไม่ได้สักอย่าง ....เพราะอะไร >>>
*****(อนุญาติให้คุณครุ่นคิดให้จงหนัก ... เท่าไรก็ได้ ตามแต่ชีวิตที่ผันผ่านมา)
เพราะนั้นคือชีวิตคุณที่ต่างจากผม ...แต่ในส่วนของผม
ในขณะที่เพื่อนๆร่ำเรียนอย่างคร่ำเคร่ง ....เราล่ะ>>> ???
ในขณะที่เพื่อนๆทำงานส่งอาจารษ์ ....เราล่ะ>>> ???
แล้วในขณะที่เพื่อนกำลังจะจบล่ะ .... เราล่ะ>>> ???
เพราะในขณะที่เพื่อนๆเขาทำตามหน้าที่ผมก็กำลังคร่ำเคร่งทำตามใจอยู่
***** แล้วคุณว่าถ้าสังคมนี้ ... เกิดเป็นไปตามใจของแต่ล่ะคนมันจะเป็นอย่างไร ?????
ชอบก็ ดีใจน่ะครับ ....
ตอบลบแต่ไม่ชอบ อย่าตามมาต่อยผมน่ะครับ 5555
เป้าหมายไม่ชัดเจน ไม่เป้นลำดับ การจัดลำดับเป้าหมายเป็นสิ่งที่ดี ทำให้เราชนะ(ตัวเองได้ง่าย) ถ้าเราจัดเป้าหมายเรียงลำดับแล้วเอาชนะมันทีละข้อ อาจจะได้ผลสัมฤทธิ์ดีกว่า
ตอบลบขอบคุณครับ ... เป็นคำแนะนำที่เยี่ยมมาก สำหรับชีวิต....
ตอบลบฟังแล้วตื้นตันครับ ^_^
ก่อนอื่นในฐานะที่รู้จักกับผู้เขียนอยู่บ้างจีงทำให้อ่านเรื่องสั้นขนาดสั้นของผู้เขียนคนนี้ได้ดี เพราะงานเขียนส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นจากประสบการณ์ของผู้เขียน การเขียนจากประสบการณ์จะทำให้งานน่าสนใจน่าติดตามมากกว่างานเขียนชนิดเพ้อฝันยิ่งงานเขียนที่เกิดจากจิตใต้สำนึกด้วยแล้วทำให้งานเขียนรื่นไหลมาก ต่อไปนี้จะวิจารณ์ตามความรู้อันน้อยนิดที่หลงลืมไปเกือบหมดแล้วนะ งานเขียนที่สำค้ญอย่างมากอันดับแรกที่ต้องระวังคือ "การใช้ภาษา" ต้องถูกต้องและเป็นมาตรฐาน ภาษาปากอาจใช้ได้บ้างในงานเขียนแต่ต้องสอดคล้องกลมกลืนกัน แต่ไม่ใ่ช่ใช้จนพร่ำเพรื่อหรือที่เรียกว่าภาษาวัยรุ่นหรือภาษาอินเทอร์เน็ตนั่นเอง และยังมีคำผิดอยู่หลายคำ ส่วนเครื่องหมายต่างๆๆก็ไม่ควรมีมากเกินไปจนรกรุงรังน่าเบือจนมันดูไม่เหมือนงานเขียนมันเหมือนงานที่ยังไม่เสร็จมั่วสิ้นดีตัวไหนไม่จำเป็นไม่ต้องใส่ หากคิดจะเป็นนักเขียนมันต้องเรียนรู้หลักอีกมากมายไม่ใช่นึกจะเขียนก็เขียนได้เพราะการเขียนก่อนอื่นต้องเริ่มตั้งแต่ชื่อเรื่องน่าสนใจผสมกับการเขียนเนื้อเรื่องที่ต้องมีลำดับความคิดอย่างน่าสนใจจะสร้างเนื้อหาเทคนิคอย่างไรให้น่าสนให้ต่อผู้อ่านก็มีหลักอีกมาก ไหนต้องมีเอกภาพ สัมพันธภาพ สารัตภาพผสมอย่างกลมกลืน เนื้อหาของน้องยังวกวนไม่กระจ่างแกผู้อ่าน ยังลำดับความคิด ลำดับเรื่องราวที่จะสื่อไม่กระจ่างพอ เริ่มต้นกับตอนจบมันเข้ากันไม่ได้ แต่สุดท้ายพี่ก็ชอบนะ งานเขียนแบบนี้อ่านแล้วไม่เครียด เขียนแบบอยากจะเขียน แต่ก็ต้องยืนอยู่บนพื้นฐานวิชาการนิดหน่อย สรุปว่าพี่ชอบนะ เป็นกำลังใจให้ สู้สู้ ท้ายสุดนี้ชีวิตจะเดินตามหน้าที่หรือตามใจคิดมันก็อยู่ที่ตัวเราตัวเราเองต้องรู้ตัวเราเองมากที่สุดและตัวเราเองก็ต้องเอาตัวเราเองเป็นพื้นฐานว่าเราประสบความสำเร็จหรือมีความสุขมากแค่ไหน ความสำเร็จของชีวิตขอแค่มีความสุขก็พอแล้ว หน้าที่การงาน การเรียน การเงิน ความมั่งคั่งไม่ได้วัดคุณค่าความหมายหรือค่าของคน เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงค่านิยมความเชื่อของสังคมการแข่งขันหากเราพอใจในตัวตนของเรา พอใจในสิ่งที่เป็นที่มี แค่นี้ก็สุขมากพอแล้ว จงแข่งกับตัวเองแล้วเราจะชนะ หากยังคิดจะแข่งกับคนอื่นก็ต้องแพ้อยู่ร่ำไป (ภิญญดา ทวีสุข ผู้วิจารณ์)
ตอบลบขอบคุณมากครับพี่ ....พอผมได้อ่านที่พี่วิจารณ์ไว้ให้เนี่ย ผมก็เห็นภาพชัดมากขึ้นเลยครับ ส่วนเรื่องราวนั้นยังไม่จบครับ ...ผมจะนำไปปรับปรุงแก้ไขให้ดีกว่านี้ ... ไม่ซิ ! จะทำให้มีที่ติน้อยที่สุดครับ ยังไงก็ขอบคุณพี่มากครับ ... และหวังว่าพี่จะติดตามผลงานผมไปเรื่อยยๆน่ะครับ
ตอบลบผมไม่รู้หรอกว่าโครงสร้างของการเขียนมันเป็นยังไง.แล้วใครมากำหนดว่านี่คือโครงสร้าง..แล้วถ้าผมเกิดก่อนจะมีโครงสร้าง..ผมวางโครงสร้างซะเองให้เข้าทางผมได้มั้ย...แต่ที่ผมรู้คือการเขียนต้องถอดเอาสันดานของคนเขียนออกมาเรียบเรียงเป็นตัวหนังสือ..แล้วสื่อถึงคนอ่าน..ผมจะวางความคิดนี้เป็นโครงสร้างได้มั้ย..
ตอบลบอันนี้ผมก็ไม่แน่ใจอ่ะน่ะครับ ... ว่าได้มั้ย ...แต่ในสิ่งที่ผมเขียนนั้น ...มันคือสิ่งที่ผมต้องการสื่อ...และมันเป็นสิ่งที่ออกมาจากความคิดของผมจริงๆครับ ...
ตอบลบเข้าใจแล้ว...
ตอบลบแล้วเราจะคอยติดตาม...เรื่องของเรื่อง...ในเรื่องต่อไป...สู้ๆๆ
ตอบลบขอบใจมากน่ะครับ ...Innosan
ตอบลบ